OnderwerpPaniek tijdens het rekenen
Is deze blog niet goed leesbaar? Lees de blog dan hier op onze website.
 
 

Blog voor leerkrachten

Hallo Guest,

'Hoe ging het afgelopen week?'
Ze kijkt me stralend aan. 'Goed'!

'Vond je het huiswerk moeilijk?'
Ze schudt haar hoofd. 'Viel heel erg mee'.

We beginnen onze wekelijkse bijeenkomst na een kort gesprek met een werkblad met sommen.

Het zijn precies dezelfde sommen die ze thuis geoefend heeft.

Ik ben ervan overtuigd dat ze de sommen kan.
 
Ze denkt lang na voor ze sommige antwoorden opschrijft.

Te lang!

Hoe kan dat, vraag ik me af?

Neemt ze de juiste denkstappen?
Wat belemmert haar?

Er vallen me twee dingen op:

1. Spanning in haar lijf;
2. Ze houdt te veel vast aan een eenmaal gekozen handelingsniveau.

Ik ga naast haar zitten en schrijf een eenvoudige som op, zoals 61 - 6. 

  

Ikzie haar verkrampen.
Ze denk koortsachtig na.

Het antwoord blijft uit. 
Hulpeloos kijkt ze me aan.

Haar adem stokt als ze even later het antwoord er alsnog uitperst: '55', roept ze opgelucht. 

Wat doet dit met haar; al die opgebouwde spanning?

Helpt het haar om tot een antwoord te komen, of belemmert het haar juist?

Laatst schreef ik in een blog voor ouders over paniek tijdens het lezen.
Hoe stress en spanning het logisch nadenken belemmeren, zo niet onmogelijk maken. 
Hoe die spanning een deel van een leesprobleem kan zijn.

Ik bespeur eenzelfde paniek bij dit meisje.
De stress van jaren niet kunnen rekenen is in haar lijf gaan zitten.
Het onvermogen om tijdig de juiste antwoorden er uit te spugen heeft haar verlamd, onzeker gemaakt, faalangstig.

Ik besluit het over een andere boeg te gooien.

We gaan eerst werken aan ontspanning.

Dat klinkt simpeler dan het is.

Want om te kunnen ontspannen, moet je je eerst bewust zijn dat je gespannen bent.
En wat is dat dan; spanning?
Waar voel je dat in je lijf?
De hele tijd, of soms...?

Ik vertel haar dat ik pianist ben bij een popkoor.
Ik vind het vreselijk leuk om te doen en geniet van de wekelijkse oefenavonden.
Maar als ik een optreden heb, verandert er iets in mij. 
De muzieknoten van mijn bladmuziek dansen voor mijn ogen.
De letters van de akkoorden lijken kleiner dan ooit.
Mijn vingers voelen stijf, het zweet staat in mijn handpalm.
En soms is het net alsof ik de nummers die al jaren in mijn vingers zitten, voor het eerst speel.  

Dit is paniek!
En de paniek belemmert mij tijdens het spelen.
Ik kan niet eens genieten van de mooie samenklank tussen de piano en het koor, het enthousiaste publiek... 
Ik ben alleen maar onzeker, bang om fouten te maken...

Dat is de kern van mijn probleem.
Ook bij mijn leerling.

Bang om fouten te maken. 

Ik leer haar hoe ze zich kan ontspannen.
Als de paniek toeslaat, leer ik haar om even te stoppen.
Even alles 'los te laten'.

En dan gebeuren er zomaar kleine wondertjes: antwoorden die wegbleven, komen spontaan bovendrijven.

Dat is wat ontspanning met leren doet!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je leren hoe je net als ik, kinderen leert hoofdrekenen?

Dat kan in mijn workshop 'Hoofdrekenen, een eitje'.  

In mijn volgende blog vertel ik je trouwens hoe ik mijn leerling leerde switchen tussen de verschillende handelingsniveaus, want ook dat speelde een rol als ze niet snel genoeg op een antwoord kon komen.

Heb je mijn nieuwe e-book over rekenen trouwens al gelezen?
Hierin schrijf ik ook over de handelingsniveaus.
Lukt(e) het je niet om het e-book te downloaden?
Stuur me dan even een mailtje, dan stuur ik je de link met het e-book toe.

Tot de volgende blog.

Met beeldende groet,

Ilse Schreuder 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
BeeldenD LereN - Mockamawei 7, 9121 CB Aalzum, Telefoon: 0519-220315 Email: info@beeldendleren.nl
Voeg info@beeldendleren.nl toe aan jouw contactpersonen om mijn blog te blijven ontvangen.
Geen belangstelling meer voor mijn blog? Schrijf je dan hier uit.