OnderwerpHoe mijn instructie er in het hoofd van een leerling uitzag
Is deze blog niet goed leesbaar? Lees de blog dan hier op onze website.
 
 

Hallo Guest,
 

In mijn vorige blog vertelde ik je hoe ik in mijn opleiding over taaldenken en beelddenken geïnspireerd werd om anders naar mijn eigen uitleg en aanpak te kijken.

Sindsdien zorg ik dat mijn uitleg (mijn woorden) altijd uit drie delen bestaan!

En de betekenis van mijn woorden leg ik zoveel mogelijk uit met 'woorden' en met 'beeld'.

Uiteindelijk is het doel van mijn uitleg (en die van jou vast ook) dat alles wat ik aan een leerling vertel, uitleg en laat zien in zijn of haar geheugen terecht komt. Anders heb je 'lege beelden'.

Dit klinkt eenvoudig en logisch, maar de praktijk is weerbarstig, in ieder geval bij mij. Zelfs kinderen die gemakkelijk in 'plaatjes' denken, kopiëren niet altijd exact 'mijn plaatjes' naar hun eigen geheugen!  Daar gaat deze blog over.

  

Tegenover mij zit een meisje.
Zoals je wellicht weet, leer ik rekenzwakke kinderen met o.a. automatiseringsproblemen, optellen en aftrekken tot 100 met eierdozen en eieren.
Ik ben een groot fan van mijn eigen
eierdoos-methode, daar zal ik vast nog wel eens over schrijven.

Affijn, dit meisje leerde ik dat getallen, net als woorden, ook uit drie delen bestaan.
De betekenis van een cijfer liet ik zien met een hoeveelheid eieren in een eierdoos. We waren bij het getal 'zeven' aangekomen en het meisje legde dan ook zeven eieren in de eierdoos.

Hierna kreeg ze van mij de opdracht om goed naar de eieren en de lege plekken in de eierdoos te kijken. In gedachten moest ze er een 'foto' van maken.
Geen probleem, dat hadden we immers al veel en vaak geoefend.
Toen we even later de eierdoos dichtdeden en ik haar vroeg wat voor beeld ze had bij het getal zeven, begon ze te glunderen. Ze zat op het puntje van haar stoel en barstte los:

'Ik zie zeven eieren; een rood, geel en een oranje ei en dan ook nog vier zwarte eieren. Die zwarte eieren hebben gele spikkeltjes en die zeven eieren liggen in een paarse doos en die paarse doos ligt in het kippenhok'.

Het meisje keek mij trots aan!

Wow, wat een fantasie!

Geweldig, toch?

Alhoewel dit meisje me bij navraag ook nog kon vertellen hoe de zeven eieren in de doos lagen, was dit toch niet helemaal de bedoeling.

Want de grenzeloze fantasie die sommige kinderen van nature hebben, kan ze ook aardig in de weg zitten.
Voor je het weet hebben ze eigen strategieën bedacht, eigen oplossingen, eigen trucjes.
Als deze eigen strategieën werken, is er niets aan de hand. Maar lang niet altijd zijn ze effectief. 

Ik leer kinderen zich dan ook altijd te houden aan de werkelijkheid zoals ze die (met hun ogen) zien.

Na enig oefenen begreep dit meisje dat ook.  

"Ik zie in gedachten zeven bruine eieren, één rij van vijf en één rij van twee eieren. Boven de twee eieren zie ik drie lege plekken. De doos is lichtbruin en in gedachten zie ik dat de doos op de houten tafel staat".

Goed gedaan!  

Ik stel me zo voor dat er in haar heugen nu een laatje is aangemaakt met daarin de betekenis van het cijfer 'zeven'! En daar gaat het mij om. Geen lege beelden meer!

Wil jij zelf ervaren hoe je een correct  mentaal beeld kunt maken, dan kun je me altijd uitnodigen bij jou op school voor een informatieve en creatieve workshop over taaldenken en beelddenken.    

In mijn volgende blog wil ik je nog een keer over het enorme voorstellingsvermogen van kinderen vertellen, maar dan tijdens het lezen. En hoe moeilijk het voor sommige kinderen is zich aan de woorden van een tekst te houden. Begrijpend lezen dus.  

Tot de volgende blog.

Met beeldende groet,

 

Ilse Schreuder 

 

   

 

 

 
 
 
BeeldenD LereN - Mockamawei 7, 9121 CB Aalzum, Telefoon: 0519-220315 Email: info@beeldendleren.nl
Voeg info@beeldendleren.nl toe aan jouw contactpersonen om mijn blog te blijven ontvangen.
Geen belangstelling meer voor mijn blog? Schrijf je dan hier uit.